صرفا برای خودم...

اما حواسمان نيست كه وقتي ميگوييم " اي كاش"، در واقع به نوعي زمانبندي اتفاقات را ناديده گرفته ايم و تجربه هايمان را "بي ارزش" تصور مي كنيم. اگر "زمان" گذر نميكرد ما انقدر شواهد پيدا نميكرديم كه متوجه شويم رابطه مشكل دارد. اگر "زمان" گذر نميكرد ما متوجه نميشديم كه توانايي قطع رابطه را داريم و از پايان رابطه درمانده نميشويم. ما همه به گذر "زمان "احتياح داريم تا كم كم آماده شويم و متوجه شويم انتخاب هايمان، آنطور كه ميخواستيم پيش نرفته است و ادمها انگونه كه ما توقع داشته ايم، رفتار نكرده اند. زمان ميخواهيم تا با خودمان به صلح برسيم و تصميمات جديد بگيريم.

تجربه هاي ما باارزشند؛ هر چه بيشتر براي آدمي، رابطه اي و تصميمي تلاش كرده باشيم به زمان بيشتري هم نياز خواهيم داشت تا بتوانيم تغيير را بپذيريم. اگر برداشتهاي ما از روابط و دنياي اطرافمان واقع بينانه باشد همه چيز در زمان مناسبِ خودش اتفاق ميافتد. وقتي زمان مناسبش فرا برسد، بسيار راحت تر از انچه كه تصور ميكرديد شرايط را ميپذيريد و براي تصميم ديگري آماده ميشويد. فقط اعتماد كنيد به زمان و اجازه دهيد اتفاقات رخ دهند. "اتفاقات"، به شما "شواهد" ميدهند و "زمان" شما را آماده ميكند كه به پايانِ يك تجربه ي باارزش نزديك شويد.

همه ي تصميم ها و رابطه هاي ما تجربه هايي باارزشند كه با توجه به شواهدي كه به دست مي اوريم، يا انها را مناسب ارزيابي ميكنيم و ادامه شان ميدهيم و يا پايانشان ميدهيم. به خودمان و زماني كه صرف تجربه هايمان كرده ايم احترام بگذاريم. اينها گذشته ي ما بوده اند و بياييد با گفتن جمله ي "اي كاش اين همه برايش وقت نمي گذاشتم" بي ارزشش نكنيم.
به زمانبندي زندگي اعتماد كنيد. زندگي شما را ارام ارام آماده ميكند كه دل بكنيد و دوباره دل ببازيد. كه پايان را بپذيريد و دوباره با شروع ها اشتي كنيد..

#پونه_مقیمی